Yaşlanmayı Geciktirmenin Yolları

0
1130
Yaşlanmayı Geciktirmenin Yolları Nedir?
Yaşlanmayı Geciktirmenin Yolları Nedir?

Yaşlanmayı Geciktirmenin Yolları

Vücudumuzdaki serbest radikaller biriktikçe cilt yaşlanması başlar. Yok yok böyle bir giriş olmayacak benimkisi. Biz canlılar, güneşin doğup batması arasında, durmadan dönüp hareket halinde olan dünyayı yakalama peşinde sayılarla kurulan zaman kavramı içinde yaşıyoruz. Bizi yaşlandıran zaman değil yaşama süremiz.

Dünya her zaman büyüteceği canlıya enerji yatırımı yapar; o canlı büyüyüp yeni canlıyı verinceye kadar. Ve üzerinde olan her canlıdan büyümesi ve gelişmesi için verdiği tüm enerjiyi geri alma peşindedir. En sonunda da alır zaten her canlının bedeni bu dünyada kalır.

Dünya koca bir enerji döngüsüdür ve hiç açık vermez.

Yaşlanmayı Geciktirmenin Yolları
Yaşlanmayı Geciktirmenin Yolları

İnsan da büyüme sürecinden sonra yaşlanma sürecine girmeye başlar. Bundan kaçış yok. Ama yaşlanmanın olumsuz taraflarından kaçış yolları bulabiliriz tabi. Kırışıklıklar, dik duruşunu kaybetmiş bir vücut istemiyorsak yapacaklarımız basit; Spor, sağlıklı beslenme, cilt bakımları. Asıl olan yaşlanma ruhsal yapımızdaki çöküntüdür. Bundan kurtulmanın yollarını bulmak gerekir.

Mutsuzluk, artık hayal kurmama, umutlanmama, hayattan bir şeyler istememe, tüm bunlar ruhumuzu yaşlandırır, Yaşlı bir ruh, bizi yaşlı yapacak en önemli faktördür. Peki, Yaşlanmayı Geciktirmenin Yolları nelerdir?

Ne Yapsak?

Yaşlanmayı geciktirmek için çocukluğumuzu geciktirsek biraz mesela, hemen ergin olmaya çalışmasak o çocuk masumiyetimizle hayatı hala çok tuhaf ve eğlenceli bulsak o çılgın enerjiyi kullansak.

Çocuklarımızı bıraksak yaramazlık yapsalar, eğlenseler, doya doya oyun oynasalar, masallara inanıp, hayal gücünün tüm saçmalıklarıyla onları baş başa bıraksak, hemen aklı başında davranmalarını isteyip, yetişkin davranışları öğretip durmasak mesela.

Yaşlanmayı Geciktirmek için Yapmamız Gerekenler
Yaşlanmayı Geciktirmek için Yapmamız Gerekenler

Sevinç çığlıkları atsalar delice, mutluluktan koşup ter içinde kalsalar, oyun oynarken dağıtsalar. Sadece bir şeker için bağırarak ağlamalarını hoş görsek, durmadan konuşup şarkı söyleseler de hiç susturmasak, uzun uzun çocukluklarını yaşatsak.

Gençlik enerjimiz bir alışkanlığa dönüşse, tembelliği bir kenara bıraksak, hayatın güzelliklerini yaşamayı arzulasak hep o gençlik yıllarımızdaki gibi; Gençliğimizdeki umutlarımızı hiç söndürmesek, gençlerimize umut etmeyi öğretsek. O zaman yaşlanmayı geciktirmiş olmaz mıyız?